In een serie beelden van hout, staal en andere materialen worden opmerkelijke, grappige, minder bekende en ondergewaardeerde wezens uitvergroot tot de menselijke maat en op een voetstuk geplaatst.

De beeldenserie ‘wezens’ omvat dieren van diverse pluimage die, ongeacht soort, eigenschappen of grootte, zijn afgebeeld naar ‘de menselijke maat’. Door het formaat, de lichaamstaal – houding, beweging, blik – en hier en daar een fysiek ongemak kan een gevoel van connectie of, met de nodige fantasie, interactie ontstaan. In het beste geval zetten de beelden aan tot reflectie; hoe verhouden wij ons tot onze medeaardebewoners en hoe gaan we met hen om?

“Voor mij als maker zit de lol in eerste instantie in de verwondering bij het bestuderen van de dieren, wat interessante en grappige weetjes aan het licht brengt. Daarna in de uitdaging om het dier met eenvoudige lijnen, in alle aanzichten zijn herkenbare vorm en karakter te geven. Tot slot in de gerichte aandacht en noeste arbeid – pas op, je kunt er zen van worden! – en het werken met verschillende materialen en technieken.”

Een beeld maken in hout is een traditionele, en letterlijke vorm van beeldhouwen. Het beeld zat in feite al in het hout opgesloten, ‘je moet het alleen even zien’, waarna je het, met beitels en gutsen bijvoorbeeld, kunt bevrijden. Een beeld maken van betonstaal is een totaal ander proces; je kunt het zien als driedimensionaal tekenen in de lucht. Zo’n beeld wordt gemaakt van ‘niets’, dat begrensd wordt door de stalen lijnen die je vormt. Maar als je door dit ‘niets’ heen kijkt, kun je zien dat de beelden in wezen uit hun omgeving bestaan.